Blog#07 Eigenlijk...

zondag 29 januari 2017

Kortgeleden las ik 'Neem een geit' van Claudia de Breij. Ze interviewt daarin o.a. Hanneke Groenteman, die over allerlei missers in het zakelijk- en privéleven zegt: 'Achteraf denk je: ik wist het eigenlijk al. Toen al.'

Daar moest ik aan denken, toen een paar lezers van mijn blog#03 (dilemma's) vroegen hoe het afgelopen was met dat project. Dat project dat te klein was voor het Programma van Eisen, te weinig daglicht had én te weinig tijd voor voorbereiding en uitvoering. Ik had zelfs een negatief advies gegeven.

En tóch ging ik de uitdaging aan. Vol optimisme en enthousiasme ging ik er van uit, dat het met ons ontwerp en een bevlogen bouwteam allemaal wel goed zou komen. Dat viel allemaal niet echt mee.

Wat zat er tegen?
De bouwtijd was gewoon echt te kort. Daardoor was er bijvoorbeeld nog geen verwarming toen de praktijk open ging.
Er bleek nauwelijks een bouwbudget te zijn. Mijn vooraf gemaakte begroting werd in de wind geslagen. Ach joh, dat kan toch véél goedkoper? Hierdoor ontstonden geluidslekken tussen ruimtes, waardoor je in de ene ruimte kan horen wat er in de andere gezegd wordt.
De opdrachtgever koos voor de 'verkeerde' aannemer. De goedkoopste. Mijn advies om dit niet te doen, maar een aannemer te kiezen met ervaring in de gezondheidszorg werd niet opgevolgd. Uiteindelijk kwam het geheel hoger uit dan dat van die ervaren aannemer....
De opdrachtgever haalde de in zijn ogen te dure onderdelen bij de aannemer weg om het 'zelf' te doen. Gevolg: een nog langere bouwtijd, slechte coördinatie en slechtere kwaliteit
Omdat de werkelijke bouwkosten al snel de pan uit rezen moest er van alles uit het ontwerp geschrapt worden.

Er waren ook lichtpuntjes, letterlijk: de door ons ontworpen bijzondere verlichting is er gekomen! Daardoor hebben de ruimtes in elk geval op dat gebied iets speciaals. Ze lijken hoger – en daarmee royaler - dan ze zijn. Ook bleef de functionele indeling overeind, waardoor er optimaal gewerkt en behandeld kan worden.

Was is de moraal van dit verhaal?
Ik moet bekennen dat mijn intuïtie aan het begin van het project goed was. Het pand was niet echt 100% geschikt, en mijn optimisme om dit ‘goed’ te kunnen maken misschien toch iets te optimistisch.
Maar inmiddels werkt de verwarming, wordt het geluidsprobleem opgelost en de praktijk zít er toch maar.
Dus EIGENLIJK wist ik het wel, maar is het, doordat wij een organisatorisch en functioneel goed ontwerp hebben kunnen maken, VEEL BETER en WERKBAARDER geworden dan wanneer we dit niet hadden gedaan. Ik ben dus toch blij, dat we hier op een positieve manier aan hebben bijgedragen!

Marjolein van Dijl, interieurarchitect BNI
Registratienummer: 4.881213.005

Marjolein van Dijl houdt een blog bij over haar veelzijdige werk als interieurarchitect. Ze wil haar ervaring van meer dan 30 jaar in dit vakgebied delen met geïnteresseerden. Onderwerpen uit de hele breedte van haar werk zullen aan de orde komen: projecten, uitdagingen, overpeinzingen, verwondering, dilemma’s, inspiratie, frustratie, vreugde, trots, tips en kijkjes achter de schermen van haar architectenbureau.